Πολλές φορές, τα χέρια απλώς υπαγορεύουν όσα η καρδιά και το μυαλό αρνούνται να πουν. Τις περισσότερες φορές οι λέξεις ξεπηδούν σαν ορμητικό ποτάμι — με τέτοια δύναμη, που στο διάβα τους παρασύρουν μνήμες, συναισθήματα, παιδικές αναμνήσεις και σκέψεις που δεν φανταζόμουν ποτέ πως υπήρχαν κάπου εκεί, βαθιά κρυμμένες. Περίμεναν την κατάλληλη στιγμή να βγουν στην επιφάνεια από τον βυθό του μυαλού και να ελευθερωθούν.
Ναι, η συγγραφή είναι ελευθερία. Μια μορφή ελευθερίας που με φέρνει όλο και πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά είμαι.